Filmy

GRUDZIEŃ 2008

Syberyjski przewodnik

Syberyjski przewodnik

Reżyser: Maciej Migas, Jędrzej Morawiecki
Producent: Piotr Śliwiński, Kalejdoskop
47 min., 2005, Polska

Na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia młody milicjant Siergiej Torow doznał objawienia podczas jazdy trolejbusem. Pojął, iż przez wieki teofanie zapowiadały właśnie jego nadejście, że to on jest Chrystusem! Przyjął skromne imię Wissariona i zaczął głosić nauki. Rychło znalazł uczniów – ludzi zagubionych w wirze przemian przetaczających się przez imperium, ludzi skrzywdzonych, nieprzystosowanych, bezskutecznie szukających pomocy. W syberyjskiej tajdze zbudował wraz z uczniami Miasto Słońca – stolicę nowej, bogobojnej cywilizacji. Stojącą na szczycie góry świątynię otacza wieniec około czterdziestu wsi zamieszkanych przez około pięć tysięcy wyznawców.

Maciej Migas – student Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi, autor wielokrotnie nagradzanego filmu „Morze” w trylogii „Oda do radości”.

Jędrzej Morawiecki – dziennikarz współpracujący z „Tygodnikiem Powszechnym”, „Gazetą Wyborczą”, „Polityką”, „National Geographic”, a także z BBC, Radiem Krasnojarsk i Polskim Radiem. Wykładowca na Uniwersytecie Wrocławskim.

Gugara

Gugara

Reżyser: Andrzej Dybczak, Jacek Nagłowski
Producent: Agnieszka Nowakowska, Jacek Nagłowski, Centrala Sp z o.o.
54 min., Polska, 2008

Gugara w języku Ewenków oznacza dźwięk dzwonków zawieszanych na szyjach reniferów. To jeden z niewielu dźwięków, jakie można usłyszeć w tajdze, ale ostatnio i on ucichł. Dymitrij i Tatiana – ostatni pasterze w okręgu stracili całe swoje stado… Film „Gugara” jest historią o rozpadzie małej syberyjskiej społeczności. Bohaterowie filmu znajdują się na różnych etapach rozstawania się z dotychczas znanym sobie światem.

Andrzej Dybczak – antropolog, pisarz i reżyser.

Jacek Nagłowski – student Uniwersytetu Jagiellońskiego (Filozofia, Filmoznawstwo i Astronomia), scenarzysta i reżyser.

Białoruski walc

Białoruski walc

Reżyseria: Andrzej Fidyk
Producent: Torstein Grude, Piraya Film,
Koprodukcja: MG Production, The Rafto House Foundation, Telewizja Polska, ITVS International
65 min., Polska, Norwegia, 2007

Autor filmu, ukazując losy pojedynczego człowieka – Aleksandra Puszkina, miejscowego odmieńca i artysty – mówi niezwykle wiele o dzisiejszej Białorusi, kraju zawieszonym pomiędzy Wschodem a Zachodem, istniejącym trochę poza czasem i cywilizacją. To kraj jednocześnie patetyczny i pijany, bezmyślny i zamyślony, po słowiańsku szczery i zakłamany, zdolny do pięknych rzeczy, ale i do świństw.

Andrzej Fidyk – reżyser i scenarzysta, szef Redakcji Filmów Dokumentalnych TVP 1 (1996-2004), twórca programów „Czas na dokument” i „Miej oczy szeroko otwarte”, opiekun artystyczny wielu debiutów, producent.

Lekcja białoruskiego

Lekcja białoruskiego

Reżyseria: Mirosław Dembiński
Producent: Mirosław Dembiński, Studio Filmowe Everest,
Koprodukcja: TVP
51 min., Polska, 2006

Białoruś po sfałszowanych wyborach, w których po raz kolejny wygrywa Łukaszenko – tysiące osób wychodzi na ulice. Nie brakuje wśród nich również licealistów, którzy na Placu Wolności w Mińsku budują „miasteczko namiotowe” brutalnie spacyfikowane później przez milicję. Chociaż wiele z tych osób trafiło do więzienia, licealiści dalej wierzą, że Białoruś w końcu będzie wolna. Nie poddają się i dalej uczą się po białorusku – już w podziemiu, redagują niezależną szkolną gazetkę, wydają w podziemiu płyty z własną muzyką, biorą aktywny udział w życiu opozycji.

Mirosław Dembiński – reżyser, wykładowca PWSFTviT w Łodzi.

Fotoamator

Fotoamator

Reżyser: Dariusz Jabłoński
Producent: Dariusz Jabłoński, Apple Film Production
57 min., 1998, Polska

W jednym z wiedeńskich antykwariatów w 1987 roku znaleziono kilkaset kolorowych slajdów z czasów II wojny światowej. Sceny z życia łódzkiego getta utrwalił na nich główny księgowy w Zarządzie Getta, zapalony fotoamator. Kolorowe obrazy pokazujące getto jako zwyczajną rzeczywistość zestawione zostały w filmie ze wspomnieniami jedynego, żyjącego podczas realizacji filmu, świadka zagłady Arnolda Mostowicza.

Dariusz Jabłoński – reżyser, producent, prezes KIPA, założyciel Niezależnej Fundacji Filmowej

Miasteczko Kroke

Miasteczko Kroke

Reżyser: Natalia Schmidt, Kuba Karyś
Producent: Kuba Karyś, TVN Historia
50 min., Polska, 2008

„Miasteczko Kroke” to opowieść o przedwojennym Krakowie widzianym oczyma Żydów. Unikatowe, niepublikowane archiwalia ukazują ich beztroską młodość czasów dwudziestolecia, która nagle zostaje przerwana i zamienia się w piekło holocaustu. Po wojnie – niektórzy opuszczają Polskę, niektórzy wracają do Krakowa. Wszyscy jednak sercem związani są z miastem swego dzieciństwa i wspominają zapomniany już czas.

Natalia Schmidt – reżyserka, odpowiedzialna za redakcję przy wielu filmach

Kuba Karyś – scenarzysta, reżyser, producent

Polak w szafie

Polak w szafie

Reżyser: Artur Żmijewski
Producent: Fundacja Galerii Foksal
35 min., 2007, Polska

Film Artura Żmijewskiego Polak w szafie jest zapisem dyskusji grupy badaczy wokół XVIII-wiecznych malowideł znajdujących się w katedrze sandomierskiej i przedstawiających Żydów dokonujących tzw. mordu rytualnego – pokazuje działania warsztatowe prowadzone przez artystę i studentów w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie.

Artur Żmijewski – artysta związany z galerią Foksal, realizujący ekstremalne koncepcje twórcze, absolwent Wydziału Rzeźby ASP w Warszawie.

Po-Lin. Okruchy pamięci

Po-Lin. Okruchy pamięci

Reżyser: Jolanta Dylewska
Producent: Mirosław Bork, Klaus Schmutzer, Bomedia, a jour film (Berlin)
82 min., 2008, Polska

Dzieło Jolanty Dylewskiej to efekt wieloletnich poszukiwań w archiwach na całym świecie. Autorce udało się zdobyć unikalne amatorskie materiały filmowe, pokazujące życie codzienne Żydów w przedwojennej Polsce. Dotarła z kamerą do miejsc, gdzie nakręcono oryginalne filmy z lat 30. i odnalazła ostatnich żyjących świadków epoki, która minęła bezpowrotnie po wrześniu 1939 roku.

Jolanta Dylewska – operatorka, reżyserka, wykładowczyni PWSFTviT w Łodzi

Kamienna cisza

Kamienna cisza

Reżyser: Krzysztof Kopczyński
Producent: Krzysztof Kopczyński, Eureka Media
51 min., 2007, Polska

25-letnia kobieta posądzona o cudzołóstwo, została zabita w wiosce Spingul w wysokich górach na północy Afganistanu. Dokument przedstawia historię dwojga kochanków oczami świadków, rekonstruując tragiczne zdarzenie. Główni bohaterowie filmu prezentują całkowicie różne podejścia do zdarzenia. Film pokazuje jak trudno jest zrozumieć osobie z zewnątrz hierarchię wartości Muzułmanina. Świat, w którym nic nie jest bardziej bezwartościowe niż życie ludzkie.

Krzysztof Kopczyński – producent, reżyser, autor książek i artykułów na temat kultury

Bóg jest z nami, mężczyznami

Bóg jest z nami, mężczyznami

Reżyser: Jan Sosiński
Producent: Piotr Śliwiński, Kalejdoskop, Ireneusz Niewolski, TVP
46 min.,2005, Polska

W jednej z malowniczych albańskich wiosek żyje liczna rodzina hołdująca starym tradycjom i zwyczajom. W domu rządzi mężczyzna, obowiązkiem młodej żony jest mu służyć. Kobieta powinna stać przy stole i z góry wiedzieć czego chce jej mąż, zanim on wypowie słowo. W północnej Albanii kobieta może jednak zostać „mężczyzną”, przejąć jego prawa i obowiązki. Musi jednak do końca życia pozostać dziewicą. Bohaterka Bedri wyrzekła się miłości, pogodziła z faktem, że nigdy nie będzie miała dzieci. Teraz cieszy się ogólnym poważaniem i szacunkiem w całym okręgu. Ma posłuch większy od mężczyzn…

Jan Sosiński – reżyser i realizator telewizyjny, pracownik TVP, w latach 1993-95 główny reżyser i dyrektor artystyczny Warszawskiego Ośrodka TVP.

Pobratymcy

Pobratymcy

Reżyser: Jennifer Malmqvist
Producent: PWSTFiTv Łódź
16 min., 2008, Polska

Bohaterkami filmu są kilkunastoletnie dziewczyny skupione wokół osoby uznającej się za swoistą mistrzynię. Razem spotykają się, aby uczyć się kozackiej sztuki walki i bycia we wspólnocie, podporządkowują temu całe życie. Chcą być Amazonkami i tak, jak mężczyzna móc stanąć do walki, kiedy na granicy ich kraju pojawi się wróg.

Jennifer Malmqvist – studentka PWSTFiTv w Łodzi.

Wiedźmy

Wiedźmy

Reżyser: Agnieszka Trzos
Producent: Jerzy Jakutowicz, TVP 2
52 min., 2001, Polska

Film o jednym z odłamów polskiego ruchu kobiecego. Narratorką jest Anija Miłuńska, przewodnicząca Stowarzyszenia na Rzecz Wszechstronnego Rozwoju Kobiet Dakini, która stworzyła krąg kobiet poszukujących nowego obrazu kobiecości. Feminizm ukazany jest tutaj z jednej strony jako walka o poparcie praw kobiet, z drugiej jako droga odkrywania i utrwalania wyjątkowości kobiecego doświadczenia.

Agnieszka Trzos – reżyserka i producentka, autorka filmów dokumentalnych, reportaży oraz filmu fabularnego „Wieża”

Poprzez granicę

Poprzez granicę

Film w 5 częściach
Część polska
Reżyser: Paweł Łoziński
Część czeska
Reżyser: Jan Gogola
Część słowacka
Reżyser: Peter Kerekes
Część węgierska
Reżyser: Róbert Lakatos
Część słoweńska
Reżyser: Biljana Čakič-Veselič

Producent : Nikolaus Geyrhalter, Nikolaus Geyrhalter Filmproduktion
131 min., 2004, Polska

Jest to wielojęzyczny portret idei granicy w początkach 21. wieku. W pełnej epizodów podróży z Północy na Południe pięciu reżyserów: z Polski, Czech, Słowacji, Węgier i Słowenii prezentuje swoje spojrzenie i wizję narodu, tożsamości i Europy – poprzez odciśnięcie osobistego filmowego śladu na złożonych portretach własnych krajów, w całej stylistycznej różnorodności, otwierają szeroką przestrzeń dla spotkań z obcymi zza sąsiednich drzwi.

Paweł Łoziński – reżyser, scenarzysta i producent filmów dokumentalnych, absolwent PWSFTiTv w Łodzi, syn dokumentalisty Marcela Łozińskiego.

Jan Gogola – reżyser filmowy i telewizyjny, dramaturg związany z Telewizją Czeską.

Peter Kerekes – reżyser , absolwent i wykładowca Akademii Muzyki i Sztuk Dramatycznych w Bratysławie.

Róbert Lakatos – scenarzysta, reżyser i operator związany z Duna Muhely Studio i Inforg Studios na Węgrzech.

Biljana Čakič-Veselič –scenarzystka, mieszka w Lubljanie, gdzie współpracuje z wydziałem dokumentu Telewizji Słoweńskiej.

Bar na Viktorii

Bar na Viktorii

Reżyser: Leszek Dawid
Producent: PWSFTiTv, Łódź
55 min., 2003, Polska

Bohaterami filmu są dwaj niewykształceni młodzi ludzie z niewielkiego miasteczka niedaleko Opola, poszukujący pracy w Londynie. Ich zagraniczna przygoda rozpoczyna się na Victoria Coach Station, słynnym londyńskim dworcu autobusowym, dokąd, zwłaszcza po przystąpieniu naszego kraju do Unii Europejskiej i otwarciu granic, dojeżdżają polskie autokary wypełnione pełnymi nadziei rodakami. Obydwaj snują te same marzenia: mieć pieniądze, mieszkanie, samochód i dobrą rodzinę…

Leszek Dawid – reżyser wielokrotnie nagradzany w kraju i zagranicą, nominowany do Paszportu „Polityki”.

Uśmiech na ustach, a w oczach łzy

Uśmiech na ustach, a w oczach łzy

Reżyser: Jan Sosiński
Producent: Ryszard Urbaniak, TVP
57 min., 2008, Polska

Wieś na końcu świata, nie ma tu kościoła, szkoły ani sklepu. Młodzi wyjeżdżają a nikt nie przyjeżdża… prawie nikt. Zespół powstał daleko stąd, w Iwanofrankowsku a najpierw była nazwa „Perkałaba”. Siedmioosobowy band, grający niezwykle energetyczny huculski punk folk, w niezwykły sposób łączy różne gatunki muzyczne. Muzycy przyjechali, żeby przekonać się jak wygląda miejscowość od której wzięli swoją nazwę. Miejscowi z życzliwością podchodzą do przybyszy, a ci odwdzięczają się swoją muzyką…

Jan Sosiński – reżyser i realizator telewizyjny, pracownik TVP, w latach 1993 – 95 główny reżyser i dyrektor artystyczny Warszawskiego Ośrodka TVP.

Węgajty, nieustająca wędrówka

Węgajty, nieustająca wędrówka

Reżyser: Waldemar Czechowski
Producent: Waldemar Czechowski, Procinema
50 min., 2008, Polska

Opowieść o historii teatru Węgajty, istniejącego od 1976 roku wywodzącego się z tradycji teatru wędrownego, funkcjonującego w otoczeniu miejscowej ludności warmińskiej. Autor zna osobiście wszystkich uczestników zespołu i towarzyszy im od samego początku działalności. W filmie stawia pytanie czy taki teatr, który animuje, ożywia kulturę wsi i pielęgnuje zanikające obrzędy jest dzisiaj potrzebny?

Waldemar Czechowski – operator, reżyser filmowy, absolwent PWSFTviT. Wykładowca Wyższej Szkoły Dziennikarskiej w Warszawie, współpraca z PWSFTviT w Łodzi, wydawca, animator kultury.

Odessa… Odessa!

Odessa… Odessa!

Reżyser: Michale Boganim
Producent: Frederic Nedeymayer, Moby Dick Films,
96 min., Francja, Izrael, 2005

Młodość bohaterów filmu przypadła na lata świetności Odessy, będącej wówczas jednym z największych centrów żydowskich w powojennym Związku Radzieckim, liczącym ok. 180 tysięcy Żydów. Zaczęli oni masowo emigrować do Stanów Zjednoczonych i Izraela, gdzie nie znaleźli dla siebie miejsca. Wciąż żyją wspomnieniami wspaniałej Odessy.

Michale Boganim – urodziła się w Izraelu, wychowała w Paryżu, gdzie studiowała na Sorbonie, ukończyła historię i filozofię na Uniwersytecie Hebrajskim, następnie rozpoczęła naukę na wydziale reżyserii w National Film and Television School w Londynie.

Ukraina. Narodziny narodu

Ukraina. Narodziny narodu

Część I: Od Rusi do Ukrainy.
Część II: Ukraina czy Małorosja?
Część III: Na wieki razem.
Część IV: Niepodległość.

Reżyser: Jerzy Hoffman
Producent: Jerzy R. Michaluk, Studio Zodiak
4 x 50 min., 2008, Polska

Najnowsze dzieło Jerzego Hoffmana, film realizowany w latach 2004 – 2008 przedstawia tysiącletni okres kształtowania się narodu ukraińskiego. Inspiracją dla reżysera była książka byłego prezydenta Ukrainy, Leonida Kuczmy „Ukraina to nie Rosja”. Do współpracy przy filmie reżyser zaprosił specjalistów: rzeszę historyków ukraińskich, sięgał do źródeł i analiz powstałych zarówno na Wschodzie jak i Zachodzie, aby ukazać przełomowe momenty historii Ukrainy, jej kulturę, obyczaje i współczesność w jak najszerszym świetle. Dokument podzielony jest na 4 części, każda z nich dotyczy innej epoki w dziejach Ukrainy, zastosowane zostały także różne środki formalne – w ostatniej części wykorzystano osiągnięcia najnowszych technik komputerowych.

Część I: Od Rusi do Ukrainy.

Okres od czasów najdawniejszych do końca XVIII wieku. Początek filmu poświęcony jest zdobyciu przez Ukrainę niepodległości w 1991 roku i obchodom 13. rocznicy tego wydarzenia. Ekipa Jerzego Hoffmana chciała się dowiedzieć czy i dziś odpowiedź na pytanie o niepodległość kraju byłaby tak jednoznaczna jak wtedy, gdy ponad 90% powiedziało „tak”. Rejestrując wypowiedzi nikt nie przypuszczał, że trzy za miesiące kijowski Majdan nie pozostawi żadnych wątpliwości. Część historyczna obejmuje okres od chrztu Rusi Kijowskiej (998 r.) do likwidacji hetmanatu i siczy zaporoskiej (koniec XVIIIw.).

Ukraina. Narodziny narodu

Część II: Ukraina czy Małorosja?

Okres od końca XVIII wieku do początków wieku XX. Wiek XIX to wiek nowoczesnych narodów w Europie Wschodniej, wiek, gdy rodzi się nowoczesny naród ukraiński. W wieku XX, w roku 1918 Ukraina proklamuje niepodległość, która niebawem zostanie utracona…

Część III: Na wieki razem.

Okres od kończącego działania wojenne w Europie Wschodniej Pokoju Ryskiego w 1921 roku do konferencji w Jałcie w roku 1945, która ustaliła granice i strefy wpływów w Europie po II wojnie światowej.

Część IV: Niepodległość.

Okres sześćdziesięciu lat: od końca II wojny światowej i konferencji w Jałcie w 1945 roku, przez powstanie niepodległej Ukrainy w 1991 roku, aż do wyborów prezydenckich i Pomarańczowej Rewolucji w roku 2004. Pytania, jakie stawiane są na koniec to, czy Pomarańczowa Rewolucja trwale zmieniła Ukrainę? I czy ideały kijowskiego Majdanu dalej przyświecać będą ludziom i władzom? Odpowiedzą na nie wydarzenia najbliższych lat.

Jerzy Julian Hoffman

Jerzy Julian Hoffman – urodzony w 1932 roku w Krakowie. W 1940 roku został wywieziony na Syberię, skąd wrócił do Polski po zakończeniu wojny. W 1955 roku ukończył wydział reżyserii na moskiewskim WGiK – u. Film PAN WOŁODYJOWSKI rozpoczyna w życiu reżysera nową epokę realizacji wielkich widowisk filmowych. Film wszedł na ekrany w roku 1969. Następnymi filmami (POTOP, TRĘDOWATA, ZNACHOR i in.) udowodnił Hoffman swoje zamiłowanie do form kina popularnego, adresowanego do szerokiej publiczności. W 1999 roku premierę miał film OGNIEM I MIECZEM, którym Hoffman zamknął ekranizację Trylogii Sienkiewicza. Jerzy Hoffman jest laureatem licznych nagród i wyróżnień, wśród nich został również odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla kultury polskiej.

MAJ 2008

Kim jesteśmy? Śląskie życiorysy

Kim jesteśmy? Śląskie życiorysy

Film dokumentalny
Produkcja: Niemcy
Rok produkcji: 2004
Czas trwania: 54 min.
Scenariusz i reżyseria: Andrzej Klamt
Producent: Halbototal Film Production

Autobiograficzny dokument Andrzeja Klamta "Kim jesteśmy? - Śląskie życiorysy" zwraca się w kierunku polsko-niemieckiej tożsamości Ślązaków, która tworzy pewną symbiozę obu kultur i języków. O swoich korzeniach opowiadają artyści - Joanna Helander (fotograf), Augustyn Dyrda (rzeźbiarz), Stefan Stoppok (muzyk) oraz Arcybiskup Opolski, Alfons Nossol. Zarówno ci, którzy w niej pozostali, jak i ci, którzy z różnych względów opuścili Śląsk, dzielą się z nami swoimi przemyśleniami na temat swej małej ojczyzny, obciążonej dziedzicznie stosunkami polsko-niemieckimi.

Andrzej Klamt - ur. 1964 r. w Bytomiu, reżyser i producent filmów dokumentalnych, mieszka i pracuje w Wiesbaden.

Amisze

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 26 min.
Scenariusz i reżyseria: Jacek Knopp, Edi Pyrek
Producent: Studio Filmowe Kalejdoskop

Amisze to chrześcijańska wspólnota religijna, która stanowi konserwatywny odłam mennonitów. Chociaż wywodzą się ze Szwajcarii, żyją przede wszystkim w USA. Z założenia są pacyfistami, nie akceptują nowoczesnej techniki, w związku z czym nie korzystają z elektryczności, samochodów, telewizji, fotografii i innych wynalazków. Praktycznie wyłącznie zajmują się rolnictwem i rzemiosłem. Żyją w odizolowanych wspólnotach, których życie zorganizowane jest według nakazów niepisanego zbioru zasad, zwanego Ordnung. Reguluje on wszelkie aspekty codzienności - od technologii, jakich można używać, po kobiece fryzury i kolor materiałów, z jakich można szyć ubrania. Bohaterowie filmu - Jacob i Anita - są właśnie amiszami. Przyjechali do Polski kilka lat temu, aby głosić Ewangelię i założyć zbór. Film na ich przykładzie pokazuje jak wygląda życie współczesnych, nieco bardziej liberalnych w poglądach, amiszów i jak ścierają się amerykańskie wyobrażenia o Polsce z zastaną rzeczywistością.

Jacek Knopp - ur. 1964 r. w Bytomiu, operator filmowy, reżyser filmów dokumentalnych, teledysków i programów telewizyjnych. Autor zdjęć do ponad 60 filmów dokumentalnych i 10 fabularnych oraz spektakli teatrów TV. Od 1992 roku samodzielny twórca dokumentów.

Edi Pyrek - ur. 1964 r. w Gdańsku, reżyser, scenarzysta, podróżnik, dziennikarz, fotoreporter, grafik, wykładowca.

Józek i jego dzieci

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 23 min.
reż. Kinga Dębska
Produkcja: Point of View, Telewizja Polska - I Program

Bohaterem filmu jest rozwiedziony Józek Kurek z Cieszyna. Widzowie poznają wydarzenia z półtora roku życia mężczyzny, zwłaszcza jego relacje z synami: Józkiem juniorem i Jankiem. Kurkowie tworzyli kiedyś szczęśliwą rodzinę, ale w pewnym momencie małżonkowie się rozstali. Ula wyjechała do Żlina, a Józek związał się z Czeszką Sylwią, z którą mieszka bez ślubu. Rodzice zapomnieli o wychowywaniu synów, gdy ci byli nastolatkami, zapewniając im tylko środki do życia. Młodzi mężczyźni sprawiają kłopoty, a rodzice nie potrafią się z nimi porozumieć.

Kinga Dębska - reżyser i założyciel firmy producenckiej Point of View. Od 2005 roku, firma Point of View wyprodukowała trzy filmy dokumentalne przy współpracy z TVP Program 1 i Czeską Telewizją Program 2.

Pomiędzy Narodami Kaszubi, Niemcy i Polacy

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2000
Czas trwania: 52 min
Scenariusz i reżyseria: Mirosław Bork
Producent: ZDF, ARTE, TVP S.A.

Kim byli Kaszubi - ludzie zamieszkujący te sporne tereny, jaka była ich historia i kultura - o tym niechętnie mówiło się i w Wersalu, i w Warszawie, i w Berlinie. Kaszuby? Po kaszubsku? Tylko Polacy i Niemcy potrafią powiedzieć, że chodzi o tereny w promieniu około 150 km wokół Gdańska i język, którego nie rozumie nikt poza autochtonami.

Mirosław Bork - ur. 1956r. w Wejherowie. Polski scenarzysta, reżyser i producent filmowo-telewizyjny. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Gdańskim, w 1983 r. skończył studia na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W latach 1994-99 był dyrektorem Telewizyjnej Agencji Produkcji Teatralnej i Filmowej w TVP S.A. Od roku 2006 dyrektor artystyczny Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Sonia i jej rodzina / Sonia and her family

Sonia i jej rodzina

Film dokumentalny
Produkcja: Słowacja
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 37 min.
reż. Daniela Rusnkova
prod.: VŠMU - Academy of Music and Dramatic Arts

Nie dolina, ale dziura przy wysypisku. Żadnej ścieżki prowadzącej do domu, tylko błoto, po którym trzeba dojść do budy udającej dom. Niedostatek wszystkiego oprócz dzieci, których ma czternaścioro. Tak wygląda życie bohaterki filmu - Soni mieszkającej gdzieś na wschodzie Słowacji. W realiach cygańskiej rzeczywistości emanuje siłą i wyróżnia się inteligencją. Pod powłoką twardej kobiety kryją się jednak pokłady bezradności, które można dostrzec obserwując jej życie rodzinne.
Sonia zwierza się przed kamerą, że wcale nie chciała tylu dzieci i już przy czwartym rozważała możliwość aborcji. Powstrzymała ją myśl o grzechu i strach, że nie będzie mogła z tym poradzić. Dziś ubolewa tylko, że nie może im dać wszystkiego czego potrzebują.

Daniela Rusnoková - ur. 1980 r. w Bratysławie, studentka Akademii Muzycznej i Teatralnej, wydział filmu dokumentalnego w Bratysławie.

Gadzio / Gadjo

Gadzio

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 15 min.
Reż. Kryspin Pluta
Produkcja: Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy i SFP, PISF, TVP Kultura

Muzyka jest przyczyną spotkania romskiego chłopca i starego Ślązaka. Zbuntowane teksty młodego hip-hopowca kontrastują z sielankowymi piosenkami dziadka. Konfrontacja dwóch odrębnych światów prowadzi do narodzin nieoczekiwanej więzi.

Film zrealizowany w ramach programu "Pierwszy dokument" - wspólnej inicjatywy Szkoły Andrzeja Wajdy, SFP, PISF i TVP.

Kryspin Pluta - magister socjologii, absolwent Wydziału Nauk Społecznych UŚ, student na Wydziale Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego. Dziennikarz, fotosista, kierownik produkcji etiud filmowych. Organizator Węgiel Student Film Festiwal.

Lekcja historii po kaszubsku

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2005
Czas trwania: 29 min.
reż. Barbara Balińska, Krzysztof Kalukin
Produkcja: Telewizja Polska (Gdańsk) (dla Programu 2)

Film poświęcony problemom Kaszubów, którzy zmagają się z opiniami o swojej niepolskości, powracają do swych korzeni i próbują znaleźć odpowiedź na pytanie o trudną historię regionu.

Krzysztof Kalukin - ur. w Wilnie. Operator, dziennikarz i dokumentalista. Autor zdjęć, realizator i reżyser kilkudziesięciu filmów dokumentalnych i reportaży telewizyjnych. Krzysztof Kalukin jest laureatem wielu nagród na festiwalach krajowych i zagranicznych, min. w Lugano, Poczdamie i Krakowie.

Barbara Balińska - dokumentalistka

Dom na granicy

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2006
Czas trwania: 50 min
reż. Ewa Misiewicz
Produkcja: Fama Films, Telewizja Polska - Agencja Filmowa
Współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej, Fundacja Konrada Adenauera, Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej

Tytułowy "dom na granicy" to kilka miejscowości wokół Jeleniej Góry, w których dach nad głową znaleźli Polacy, wysiedleni z Kresów Wschodnich i Niemcy z Dolnego Śląska. Repatrianci z Kresów jechali na Ziemie Odzyskane tygodniami. Po długiej podróży dotarli na Dolny Śląsk, do Lubania i okolic, gdzie mieli się osiedlić w swoich nowych domach. Tutaj spotkali Niemców, którzy byli właścicielami tych domów, często od pokoleń, i którzy po ucieczce do Niemiec w pierwszym odruchu postanowili wrócić wbrew wszelkiej logice i planom przesiedleńczym Aliantów. Niedawni wojenni wrogowie stali się sąsiadami. Zdeterminowany przez historię los przyjęli godnie.

Śladami Vincenza

Śladami Vincenza

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2000
Czas trwania: 57 min.
Reżyseria: Waldemar Czechowski
Produkcja: Telewizja Polska (Łódź) (dla Programu 2)

Cóż może łączyć huculskich górali z mieszkańcami antycznej Grecji? Góry! Skalisty szkielet kontynentu! A zarazem przyjazny dom i szeroki gościniec dla dawnych pasterzy wędrujących znad brzegów Morza Śródziemnego, przez Bałkany i Ruś ku zachodowi lądu. Bohater filmu - pisarz, tłumacz i filozof - odnalazł na Huculszczyźnie kulturowe korzenie starej Europy, a w mieszkańcach karpackiej krainy dostrzegł potomków pradawnej cywilizacji pasterskiej, spadkobierców tradycji duchowej czasów Homera. Nie poprzestał na tym odkryciu. Zrekonstruował ginący świat wspólnoty nieba i ziemi, opisał odchodzącą w przeszłość ojczyznę ludzi prostych i prawych w monumentalnym cyklu "Na wysokiej połoninie" porównywanym z homeryckim eposem. Nie musiał naśladować stylu twórcy "Iliady". "Był niby starożytny mędrzec" - wspomina Czesław Miłosz. "Jak Sokrates - dodaje Sergiusz Golovin - ale bez śladu goryczy i cienia cynizmu". Autorzy dokumentu podążają śladami Stanisława Vincenza - od Ukrainy po Szwajcarię. Przedstawiają urodę ziemi jego młodości oraz ludzi do dziś pamiętających przyjaciela Huculszczyzny. O życiu i dziele Stanisława Vincenza mówią także dzieci pisarza - Barbara i Andrzej, a także Czesław Miłosz, Jeanne Herch i Sergiusz Golovin.

Waldemar Czechowski - ur. 1952. w Sosnowcu, operator, reżyser filmowy, absolwent PWSFTviT. Wykładowca Wyższej Szkoły Dziennikarskiej w Warszawie, współpracuje z PWSFTviT w Łodzi.

Strumiłło. Powroty do domu

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 1997
Czas trwania: 25 min
Realizacja: Waldemar Czechowski
Produkcja: Telewizja Polska

Film z cyklu MAŁE OJCZYZNY. "My nigdy nie wracamy w to samo miejsce. Musimy sobie uprzytomnić, że przecież ten nasz świat, który tu pozostawiamy, udając się w podróż, nie stoi w miejscu." Andrzej Strumiłło, malarz, poeta, filozof, wędrowiec opowiada o swoich podróżach i doświadczeniach powrotów do domu w Maćkowej Rudzie niedaleko Sejn. Zwierza się ze swojego stosunku do życia i rzeczy ostatecznych.

Kresy

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 1998
Czas trwania: 59 min.
Scenariusz i reżyseria: Jarosław Sypniewski
Produkcja: Telewizja Polska - II Program, Arte

Dokumentalny film "Kresy" jest wyprawą w poszukiwaniu zaginionego mitu. Realizatorzy odnajdują go w zaułkach Lwowa, nad brzegiem Dniepru, w sylwetce Wilna o świcie, czy na potężnych murach obronnych Kamieńca Podolskiego. Cienie przeszłości pomagają odszukać wybitne osobowości, pochodzących z tamtych ziem: Czesław Miłosz - poeta, Stanisław Stomma - polityk, Tomas Venclova - poeta, Jerzy Janicki - pisarz i reżyser, Józefa Hennelowa - dziennikarka i polityk, Karol Grunberg - naukowiec. Przede wszystkim jednak "Kresy" są filmem o wielkich emocjach, bo - jak twierdzi jeden z bohaterów - niczego nie kocha się tak bardzo, jak to, co się bezpowrotnie utraciło.

Środek Europy / Die Mitte

Środek Europy

Film dokumentalny
Produkcja: Niemcy
Rok produkcji: 2004
Czas trwania: 85 min
Reż. Stanisław Mucha
Producent: Company strandfilm / Frankfurt, HR/Frankfurt, ARTE/Strasburg

Stanisław Mucha - ur. 1970 r. w Nowym Targu. Reżyser i scenarzysta, ukończył Państwową Szkołę Teatralną w Krakowie i Niemiecką Akademię Filmową w Babelsbergu (Berlin). Jest autorem pełnometrażowych fabularyzowanych dokumentów, takich jak "Absolut Warhola" i "Środek Europy", które zrobiły furorę w niemieckich kinach i które zdobyły wiele międzynarodowych nagród na festiwalach filmowych, m.in. w Mannheim, Lipsku i Filadelfii.

Siedmiu Żydów z mojej klasy

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 1991
Czas trwania: 40 min.
Reżyseria: Marcel Łoziński
Produkcja: Telewizja Polska - II Program (Dział Form Dokumentalnych)

Marcel Łoziński zaprosił do udziału w swoim filmie ludzi, których zmuszono do wyjazdu z Polski wskutek antysemickiej nagonki w roku 1968. Po latach z okazji zjazdu koleżeńskiego ponownie spotkali się w ojczyźnie. Opowiadają o swoim wyjeździe, o tym co wówczas czuli, co przeżyli później, jaki niosą ze sobą bagaż doświadczeń. Niektórzy dopiero w roku 1968 uświadomili sobie, że są Żydami, dotąd bowiem nie myśleli o sobie w takich kategoriach. Sytuacja, w której się znaleźli, zmusiła ich do postawienia pytania dotyczącego własnej tożsamości - kim są? Żydami? Polakami? "W filmie Łozińskiego oglądamy ten dramat w rozdzierająco autentycznym wyrazie. Przy okazji możemy uświadomić sobie, jakim dramatem dla Polski, tym większym, że dla wielu Polaków zapoznanym, był ten rozwód, to rozstanie" - pisano w jednej z recenzji.

Marcel Łoziński - ur. 1940 w Paryżu. Absolwent wydziału reżyserii PWSFTV i T w Łodzi w roku 1971. Nominowany do nagrody Europejskiej Akademii Filmowej EFA i do Oscara w roku 1994 za film dokumentalny "89 mm od Europy". Od 1995 roku członek Amerykańskiej Akademii Filmowej.

Uratowani przez Deportacje: Nieznana Odyseja Polskich Żydów

Film dokumentalny
Produkcja: USA
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 79 min
Reżyseria: Sławomir Grunberg
Producent: Slawomir Grunberg and Robert Podgursky, LOGTV,Ltd

Film opowiada o losach setek tysięcy polskich Żydów, którzy uniknęli zagłady w niemieckich obozach koncentracyjnych dzięki... wywózce do stalinowskich obozów pracy w 1940 r. Dokument przedstawia historię Ashera i Shyfry Scharf, którzy 60 lat później udają się w podróż z Polski przez Syberię, Tadżykistan do Uzbekistanu w Azji Centralnej, odwiedzając obozowe baraki w których mieszkali, starą kopalnię na Syberii gdzie pracowali i dom w Samarkandzie, w którym wzięli ślub. Ta wspaniała opowieść o przetrwaniu jest nie tylko opowieścią przygodową, ale przede wszystkim afirmacją ludzkiej dobroci w trudnych czasach.

Sławomir Grunberg - ur. w Lublinie. Absolwent łódzkiej Filmówki. Reżyser i operator, laureat nagrody Emmy za film dokumentalny. W 1981 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Jest reżyserem i producentem ponad 40 filmów dokumentalnych, poświęconych ważnym kwestiom społecznym, politycznym, a także ochrony środowiska.

Wpisany w gwiazdę Dawida - krzyż

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 1997
Czas trwania: 28 min.
Scenariusz i reżyseria: Grzegorz Linkowski
Producent: TVP

Wychowywał się w rodzinie głęboko wierzących katolików. Zdziwił go więc opór ojca, gdy przed maturą oświadczył, że po jej zdaniu wstąpi do seminarium duchownego. Wbrew postawie ojca, zrealizował swe postanowienie. Przed dopuszczeniem do święceń przełożeni seminarium poinformowali go, że jego metryka jest podrobiona, istnieją zatem wątpliwości, czy jest ochrzczony. Wtedy powróciły odległe wspomnienia z dzieciństwa. Wtedy też, ulegając jego naciskom, matka wyznała mu prawdę. Dowiedział się, że jest Żydem uratowanym z getta w Święcianach na Wileńszczyźnie. Dowiedział się też, że jego żydowska matka błagając późniejszą polska matkę o uratowanie niemowlęcia, zapewniła ją, iż chłopiec w przyszłości zostanie katolickim księdzem. Poczuł się wówczas tak, jakby podświadomie wypełnił jej testament. Po rozpaczliwych poszukiwaniach ziomków w Izraelu i swojej tożsamości, bohater filmu do polskiego imienia i nazwiska dodał imię i nazwisko swojego żydowskiego ojca. Dziś ks. Romuald Jakub Weksler-Waszkinel powtarza: "Jestem Żydem od Jezusa; jeśli przeżyłem, to po to, by to głośno mówić". W filmie, nie kryjąc łez wzruszenia, opowiada o swoim dramatycznym losie, zwierza z rozterek i przemyśleń, które doprowadziły go do spokoju wewnętrznego i pewności. I on, katolicki kapłan, zawiesił na szyi gwiazdę Dawida z wpisanym w nią krzyżem, na znak nierozerwalnych więzi łączących obie religie.

Grzegorz Linkowski - reżyser, scenarzysta i producent filmów dokumentalnych. Założyciel i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Filmowego "Rozstaje Europy";

Maja Gordon jedzie do Chorzowa

Maja Gordon jedzie do Chorzowa

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2007
Czas trwania 27'
Scenariusz i reżyseria: Joanna Rajkowska
Producent: Krzysztof Kopczyński, Eureka Media
Koprodukcja: Telewizja Polska S.A. TV Polonia

Pomysł filmu 'Maja Gordon jedzie do Chorzowa' powstał w wyniku zmęczenia. Zmęczenie dotyczy sposobu, w jaki patrzy się na historię stosunków polsko-żydowskich, a także w jaki sposób rozumie się relacje między Żydami a Polakami teraz. Film 'Maja Gordon jedzie do Chorzowa' jest próbą "przesłonięcia" przeszłości teraźniejszością, która wydaje się autorce filmu daleko ważniejsza. Pamięć w tym filmie staje się zaledwie pretekstem do przygody, jaką jest podróż na Śląsk, do miejsca urodzenia Mai. Polski pociąg, hotel, kłótnie, rozmowy, napięcie, jakie jest między Mają i towarzyszącą jej Rajką - jej przyjaciółką, są prawdziwą treścią filmu. Pamięć o przymusowym wyjeździe, o traumie, jaka mu towarzyszyła i nieszczęściu wykorzenienia wydają się jedynie tłem, realnym, ale dalekim. Chociaż - paradoksalnie, gdyby nie historia z przeszłości, nie byłoby żadnej teraźniejszości, żadnej podróży i żadnej przygody. Film 'Maja Gordon jedzie do Chorzowa' jest również opowieścią o dziwnej relacji łączącej dwie kobiety, Maję Gordon i Joannę Rajkowską. Maja Gordon postanawia wrócić do Polski i odbyć podróż do miejsca swego urodzenia - na Śląsk, do Chorzowa, a potem do miasta jej wczesnego dzieciństwa - do Gliwic. Jest to pierwsza podróż na Śląsk od czasów emigracji w 1957 roku, a zarazem powrót, który być może pozwoli jej podjąć ostateczną decyzję o zamieszkaniu w Polsce na dłużej. Z powodu filmu Maja wynajmie w Warszawie mieszkanie i zostanie w Polsce przez parę miesięcy. Jest to bardzo ważny wątek - Maja wraca po to, by zrobić film o sobie - o swoim powrocie.

Joanna Rajkowska - ur. 1968 roku w Bydgoszczy. Wydział Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego ukończyła z wyróżnieniem. Posługuje się różnorodnymi mediami, dostosowując język wypowiedzi artystycznej do potrzeb komunikatu, który kieruje do odbiorcy. Jej prace odznaczają się sporą dozą ironii i dystansu do podejmowanych tematów. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Pod palmą

Pod palmą

Etiuda dokumentalna
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 12 min.
Reż. Rafał Żurek
Produkcja: Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy

W centrum Warszawy, na skrzyżowaniu ulic Nowy Świat z Alejami Jerozolimskimi wyrosła Palma - projekt Joanny Rajkowskiej, jednej z najbardziej kontrowersyjnych polskich artystek ostatnich lat. Powstała w 2002 roku, miała stać tylko rok - jest tam do dziś. Czy Palma ma szanse na trwałe zapisać się na mapie Warszawy? Film Rafała Żurka pokazuje początki tego projektu i przeciwności, z jakimi musiała się zmierzyć artystka.

Rafał Żurek - Ukończył socjologię w Poznaniu oraz Warszawską Szkołę Filmową. Jako operator współtworzył reportaże i seriale dla TVP. W 2005r. wyreżyserował film dokumentalny o festiwalu w Jarocinie pt. "Skansen".

Kredens / The Cupboard

Kredens

Etiuda dokumentalna
Produkcja: Polska, Dania
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 28 min.
Scenariusz i reżyseria: Jacob Dammas
Produkcja: Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy (Warszawa), Graniza

Matka Jacoba Dammasa wyjechała z Polski po antysemickiej nagonce 1968 roku. W jej wspomnieniach ze spędzonego we Wrocławiu dzieciństwa powraca dębowy kredens z mieszkania rodziców. Studiujący w Polsce Jacob postanawia go odszukać. Kamera rejestruje zarówno chamskie odzywki niektórych nagabywanych przez reżysera lokatorów kamienicy, w którym kiedyś mieszkała jego matka, jak i dłuższe rozmowy z tymi, którzy zaprosili go do swoich mieszkań. "Kredens" to osobista, miejscami zabawna, choć w sumie niewesoła próba powrotu do wydarzeń końca lat sześćdziesiątych, wydarzeń, nad którymi potem zapadła wielka cisza.

Jacob Dammas - urodził się i wychował w Kopenhadze. Jest absolwentem kursu reżyserii dokumentalnej w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy oraz Communications Studies na Uniwersytecie Roskilde. Od 2000 roku zajmuje się realizacją filmów dokumentalnych.

Krasnoludki jadą na Ukrainę

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2005
Czas trwania: 55 min
Reż. Mirosław Dembiński
Produkcja: Studio Filmowe Everest, Telewizja Polska - I Program

Krasnoludki pojawiły się w Polsce w latach 80. Po wprowadzeniu stanu wojennego ludzie pisali na murach opozycyjne hasła, które na polecenie władz starannie zamalowywano. Waldemar Major Frydrych wpadł wówczas na pomysł, by na tych plamach malować krasnoludki. Wkrótce krasnoludki zeszły z murów na ulice i zaczęły organizować happeningi pod hasłem "Nie ma wolności bez krasnoludków". Zdezorientowana milicja aresztowała krasnoludki. Komunistyczny system osiągnął apogeum absurdu. W ten sposób krasnoludki przyczyniły się na swój sposób do obalenia komunizmu i muru berlińskiego. Kiedy w 2004 r. na Ukrainie wybuchła "pomarańczowa rewolucja", krasnoludki postanowiły przyjść jej z pomocą. Dobra wróżka Rusłana zaczęła robić na drutach pomarańczowy szal, który miał połączyć Warszawę z Kijowem. Krasnoludki udały się w podróż pomarańczowym autokarem. Po drodze w miastach i na wsiach zbierały kolejne setki metrów poparcia. Wiozły ze sobą czekoladowe głowy kandydatów na urząd prezydenta, aby lud mógł przed wyborami posmakować władzy. Głowę Janukowycza Ukraińcy zjedli we Lwowie i w Tarnopolu, ale głowę Juszczenki krasnoludki dowiozły do Kijowa. Zwycięskiej nocy przekazały pomarańczowy szal Rusłanie, która zawiesiła go na szyi prawowitego prezydenta Ukrainy. Po raz kolejny krasnoludki pomogły w słusznej sprawie.

Mirosław Dembiński - ukończył matematykę na Uniwersytecie w Toruniu i reżyserię w Szkole Filmowej w Łodzi, gdzie od 1990 uczy filmu dokumentalnego. Jako reżyser zrealizował ponad 20 filmów i seriali (głównie dokumentalnych), za które otrzymał ponad 60 nagród na międzynarodowych festiwalach filmowych.

Muzyczna partyzantka

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 58 min
reż. Mirosław Dembiński
Producent: Agnieszka Romaszewska (Belsat Tv), Mirosław Dembiński (SF Everest)
Produkcja: Belsat Tv, Studio Filmowe Everest
Współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej

Za naszą wschodnią granicą leży kraj, gdzie muzyka rockowa jest jeszcze najprawdziwszą muzyką protestu i wyrazem tęsknoty za wolnością. Białoruskie zespoły sportretowane w filmie Mirosława Dembińskiego tworzą ludzie świadomi, zaangażowani i odważni, jak główna bohaterka, 20-letnia wokalistka Swieta. Towarzyszymy im w trasie koncertowej po kraju, pełnej zabronionych i przerwanych koncertów, wcześniej obserwujemy ich wizytę w Polsce. Są przedstawicielami młodego pokolenia, które nie chce się dłużej bać. Po sfałszowanych wynikach wyborów w 2006 r. wielu z nich znajdzie się w tłumie młodzieży za wzorem ukraińskiej Pomarańczowej Rewolucji zebranej na centralnym placu stolicy. Ich protest songi rozbrzmiewać będą z aresztu, dokąd po kilku dniach zabrano protestujących.

Mirosław Dembiński - ukończył matematykę na Uniwersytecie w Toruniu i reżyserię w Szkole Filmowej w Łodzi, gdzie od 1990 uczy filmu dokumentalnego. Jako reżyser zrealizował ponad 20 filmów i seriali (głównie dokumentalnych), za które otrzymał ponad 60 nagród na międzynarodowych festiwalach filmowych.

Plac Kalinowskiego / Kalinovski Square

Film dokumentalny
Produkcja: Estonia
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 73 min
Reżyseria: Jurij Chaszczewadzki
Produkcja: Baltic Film Production

Na trzy miesiące przed wyborami prezydenckimi na Białorusi, Aleksander Łukaszenko przekonywał: "Nie masz innego wyjścia, zagłosujesz na mnie!" i wiedział, że taki będzie scenariusz wyborów w marcu 2006 roku. Jurij Chaszewadzki zaczął kręcić swój film na dwa miesiące przed wyborami prezydenckimi i utrwalił w nim wydarzenia całego roku, ale przede wszystkim walkę opozycji w pierwszych dniach po ogłoszeniu wyników. W filmie pokazano fałsz oficjalnej propagandy i dwuznaczne nastawienie zwykłych obywateli do władzy. Sarkastyczne komentarze autorskie sprawiają, że na tym filmie nie można się nudzić!

Jurij Chaszczewadzki - ur. w Odessie, w czasach radzieckich pracował w dziale propagandy Białoruskiej TV. Jest reżyserem wielu filmów dokumentalnych, nie tylko o Białorusi, ale także krajach byłego ZSRR. Sławę za granicą zdobył po nakręceniu "Zwyczajny prezydent". Filmy Chaszczewadzkiego są na Białorusi kultowe. Kopiowane i rozpowszechniane w setkach tysięcy egzemplarzy.

Dzieci rewolucji

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2002
Czas trwania: 58 min.
reż. Maria Zmarz-Koczanowicz
Producent: Wojciech Szczudło, Witold Będkowski, Zbigniew Domagalski, Janusz Skałkowski, Piotr Śliwiński, Heike Lettau (Arte)
Produkcja: Studio Filmowe Kalejdoskop, Telewizja Polska - Agencja Filmowa, Arte

Czy rewolucja roku 1989 w Europie Środkowej pożarła swoje dzieci? Na to pytanie odpowiadają przedstawiciele opozycji antykomunistycznej z Warszawy, Pragi, Budapesztu i Berlina.Dokument ukazuje obrazy przewrotu, dla których tłem są pieśni Jacka Kaczmarskiego, Jarosława Hutki i Wolfa Biermanna.

Maria Zmarz-Koczanowicz - Ur.1954. Artysta plastyk, reżyser filmowy. Ukończyła malarstwo na ASP we Wrocławiu w 1978 oraz reżyserię na Wydziale Radia i TV Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach w 1982. Przez rok studiowała scenografię w Warszawie. W 1999 przez 2 semestry prowadziła zajęcia na uniwersytecie w Buffalo (Media Study). Realizuje głównie filmy dokumentalne. Jest także autorką teatrów telewizji i filmu fabularnego.

Zamień mnie w długiego węża

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 1997
Czas trwania: 29 min.
reż. Maria Zmarz-Koczanowicz
Producent: Krzysztof Kopczyński
Produkcja: Prasa i Film, Telewizja Polska - I Program

Film przybliża rzeczywistość środowiska przybyłych z Rumunii żebraków i zachęca do zrozumienia ich sytuacji. Autorce udało się zdobyć zaufanie swoich bohaterów, dzięki czemu otwiera się przed widzem świat romskich dzieci ze wszystkimi radościami i smutkami spędzonego na ulicy dzieciństwa. Spośród innych propozycji na ten temat, film Zamień mnie w długiego węża wyróżnia się ciepłem i szczerością.

Dworzec Gdański

Dworzec Gdański

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 50 min.
reż. Maria Zmarz-Koczanowicz
Producent: Agnieszka Traczewska
Produkcja: Studio Largo, Instytut im. Adama Mickiewicza, TVN (telewizja)
Współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej

Próba zmierzenia się z bolesnymi wydarzeniami roku 1968 - wybuchem antysemickiej histerii, która doprowadziła do masowego wyjazdu z Polski obywateli żydowskiego pochodzenia. Od 20 lat emigranci spotykają się w izraelskim kurorcie Aszkelon położonym nad Morzem Śródziemnym. Od ich wyjazdu minęło 37 lat, a Polska jest nadal obecna w ich domach. Opowieści emigrantów wzbogacono unikalnymi materiałami archiwalnymi.

Moja Kuba, Moja Polska

Moja Kuba, Moja Polska

Film dokumentalny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 54 min.
reż. Maria Zmarz-Koczanowicz
Produkcja: Telewizja Polska - I Program, V-Film
Współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej

Filmowa opowieść o ojcu i synu: urodzonym na Kubie muzyku Jose Torresie, który w Polsce znalazł swoją drugą ojczyznę, oraz jego synu Tomku, który - wychowany w Polsce, odkrywa teraz swoje kubańskie korzenie. Tłem opowieści o ich indywidualnych losach jest najnowsza historia Polski i Kuby, dwóch krajów naznaczonych przez komunizm, które jednak wybrały z czasem inne drogi: podczas gdy Polska odradza się po transformacji ustrojowej, Kuba pogrąża się w skostniałym systemie. Ilustrację muzyczną filmu stanowi oczywiście muzyka skomponowana i grana przez Jose i Tomka Torresów.